Kimi diyor ki "bizi istemeyeni biz de istemeyiz." Bir başkası diyor ki "gelen gideni aratır". Bir diğer grup da içten içe kızıyor rakiplere kaptırdıklarımıza. Fondaki şarkım sana karşı ince bir sitem içindeyim derken bilerek mi bu anı buldu dersiniz?

Soruların ve yorumların ardı arkası kesilmez sezon sonlarında değil mi? Başlamaya yakın günlerde de sürer bu yorumlar. Beklentiler doruktadır. Her yeni oyuncu ve teknik direktör yeni bir umut gibi doğar taraftar arasında. Derken günler geçmeye başlar. Yavaş yavaş değişir maçlardaki sloganlar. Şampiyonluk sesleri yükselirken bir bakarsınız yönetimi istifaya çağırmalar başlamış. Hep aynı senaryo gibi geliyor artık bana. Sezon başında ve sonunda neler olacağını tahmin etmek zorlaşmamaya başladı. İşin kötüsü şu ki, kötü yönde olayları da tahmin edebiliyoruz; ama önleyemiyoruz. Ne yaparsak yapalım şiddet her yerde yakalıyor ülkemiz insanını. Ne oldu bize böyle? Sevinmeyi ve üzülmeyi unuttuk mu? Sporun anlamını mı anlatamadılar yoksa bize? Bahane mi arıyoruz birbirimizi üzmek için? Bundan sonra aklımız başımıza gelsin diye ummak hakkımız olsa gerek.

Öyle karıştık ki isyan edecek onlarca konu var. Konuşacak ve konuştukça çözümden uzaklaştığımızı hissettirecek nice konu. Spor tüm bunları bir süreliğine de olsa unutmak için; ama biz onu da hayatımıza uyarladık ve karıştırdık. Belki de böyle mutlu olan insanlar yarattık aramızda. Kavga ettikçe sıkıntılarını unutan, polemik yarattıkça tatmin olan insanlar hem de. Halbuki spor, birleşme noktamız olmalı. Nasıl iş temposundan kafamızı kaldıramadığımız bir haftanın sonunda spora ayırdığımız vakit bizi yormak yerine dinlendiriyorsa, takımımızın maçını izlemek de aynı şeyi ifade etmeli. Kimi zaman sinirlenmek, kimi zaman atılan golle coşmak, en sevdiğimiz yemeği yemiş ve doymuş olsak bile gözümüzü çerezlere çevirmek... Bunlardır esas eğlencesi sporun, öyle değil mi? Taraftar olmak bu değil mi? Yoksa ben yanlış mı öğrendim abicim, söylesene!

Uzun zamandır hislerimi dile getirmeye vakit yaratmadığımı farkettim. Dolduğumu hissediyorum; tepkili olduğumu da. Spor bahanesi oluyor; söyleyecek çok söz var daha. Tanımadığınız insanlara seslenmek ve paylaşmak daha farklı geliyor insana. Belki de sonunu daha çok merak ettiğiniz bir senaryoya dönüşüyor zihninizde. Tanıdığınız biriyle genel bir konuyu paylaştığınızda alacağınız tepkiyi az çok bilirsiniz çünkü. Biraz da o düşündüğünüz tepkiyi doğrulamak için anlatırsınız. Bu şekilde karşınızdakini tanımadan paylaştığınız düşüncelerse tartışma ortamı yaratır; beklemediğiniz tepkiler bazen aklınızı başınıza getirir; bazen de sinirlendirir. Yine de iletişim güzel birşey. Becerebilene...